Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Biografie Mijn verhalen Mijn werk Mijn links Contact Fotogalerij Figuren Landschap Stad en dorp Hillegersberg Rotterdam Haven Aan het werk Exposities Buitenlandse foto's kunstblik Google kaartje Nog meer verhalen Mijn verhalen: het wintert Mijn verhalen: Rotterdam cultuurstad Mijn Verhalen: de Vlist Mijn Verhalen: havenschilderdag Mijn Verhalen: mijn grote liefde Mijn Verhalen: januari 2004 Mijn Verhalen: maart 2005 Mijn Verhalen: kunst Mijn Verhalen: winter Mijn Verhalen: Malen Mijn Verhalen: Tewaterlating Mijn Verhalen: Naar Limburg html test Nieuwe pagina 32 Atelierroute 2011 Interieur Hillegondakerk Tweede Maasvlakte Foto's Galerie R, janauari 2014 Folder 2014 

Mijn Verhalen: winter

WinterVandaag wordt het misschien een mooie winterdag. In ieder geval zien, de lucht en de gevallen sneeuw, belicht door een apart zonnetje, er uit om vastgelegd te worden. Ik waag het er op. En gewapend met een groot aquarelblok , tas met spullen en paraplu , wandel ik naar een mooie plek aan de Rotte. Het is stil, en dat midden in de stad Rotterdam. Maar ik denk dat niemand, behalve deze gek, het risico wil nemen om nat te worden in te sneeuwen of te bevriezen. Maar dit weer heeft wel wat, het laad je op . De afwisseling in licht, de sfeer, de kleurwisselingen enz. ja dat is het. Dan moet je niet bij de kachel blijven zitten. Ik wandel naar een mij aansprekende plek en Ik probeer mijn spullen zo droog mogelijk uit te stallen en kom daarbij tot de ontdekking ,dat als ik mijn paraplu in de standaard wil zetten, die laatste dus vergeten ben. Dan zo maar aan de slag.Ik ben nog niet klaar met een eerste eenvoudige schets of de eerste sneeuwvlokken vallen op mijn papier. Snel de plu over mijn hoofd en zo goed mogelijk over mijn spullen en blok. Ik zie voor mij een prachtig transparant scherm trekken over enkele coulissen in mijn beeld. Weer droog start ik met de opzet van een mooie lucht. Helaas merk ik later dat een druppel water midden op mijn mooie lucht is gevallen en er een soort kerstbal op heeft geprojecteerd, die niet zo gemakkelijk is te verwijderen. Ondertussen hagelt het weer en kruip ik maar weer weg. Droog, dus weer verder . Er komt iemand met een hond voorbij. Deze blijft verwonderd staan, kijkt naar mij, kijkt naar zijn baas en snapt er niets van . Wat zit die hier nu te doen. Aan de andere kant komen er enkele zwanen naar me toe , ze denken zeker dat mijn witte paraplu concurentie betekend. Later zie ik ze opstijgen en wat rondvliegen, een prachtig gezicht. Na weer een bui bemerk ik dat mijn aquarel er niet uit gaat zien zoals ik van plan was. Door dat telkens opbergen enzo gaat de rust eruit. Maar dan improviseer ik maar verder. Als er plotseling weer een hond opduikt en nogal kwaadaardig gaat staan blaffen, maar gelukkig wel een eindje van me af blijft staan. Hij heeft wat tegen mijn paraplu, hij vertrouwt het schijnbaar niet. Een groene halsband parkiet doet er nog een schettertje bovenop en gaat boven mijn hoofd tekeer. Heerlijk “rustig”werken in de natuur! Gelukkig krijg ik hierna weer de kans om wat te schilderen. Er komt nog wel iemand voorbij die zijn eigen reproducties maakt van het landschap, met zijn fototoestel. Even gezellig praten waardeer ik altijd wel, zeker als men ook waardering blijkt te hebben voor zijn omgeving. Langzamerhand beginnen mijn vingers te bevriezen en worden mijn tenen gevoelloos dus als er een volgend zwarte lucht aankondigt dat ie van plan is mij te storen , pak ik mijn spullen in en ga huiswaarts. Ik heb genoten.

Terug naar Nog meer verhalen



Holland-Aquarel

Dick Carlier, en plein air aquarellist



bewerken

Hier klikken om de tekst te bewerken